Van drager tot beller

Van drager tot beller

Op 06-07-2017 ben ik als drager begonnen bij de helpende hand.

Mijn naam is Alfons Timmerman en ik ben inmiddels 1 van de 2 bellers van de vestiging Den Haag. Graag wil ik een stukje schrijven over mijn loopbaan binnen ons bedrijf en hoe dit tot stand is gekomen.

Nadat ik een foute studie keuze had gemaakt en besloot te gaan werken in de horeca liep ik vast. Ik had het verre van naar mijn zin in de horeca! Een goeie vriend van mij adviseerde mij toen een bijbaan als drager bij de helpende hand. Eerlijkgezegd had ik geen idee wat ik van het werk als drager kon verwachten. Maar ik moest uit de negatieve spiraal raken waar ik op dat moment in verzeild was geraakt. Dus ik besloot te solliciteren en werd aangenomen. Op mijn eerste werkdag was ik een beetje nerveus. Ik realiseerde mij heel goed dat ik onderweg was naar een uitvaart en dat daar geëmotioneerde mensen zouden zijn. “Als ik alles maar goed uitvoer en niemand merkt dat dit mijn eerste keer is”, bleef het door mijn gedachten malen. Gelukkig ging mijn eerste keer goed en durf ik met zekerheid te zeggen dat niemand door heeft gehad dat ik op dat moment ingewerkt werd.

Al vrij snel begon dit werk mij te inspireren en te fascineren. Ik heb vanaf mijn eerste dag altijd veel beschikbaar gestaan en gewerkt. Dagelijks ga ik gemotiveerd en met veel plezier naar mijn werk toe. Iedere werkdag is anders en dat is één van de mooie aspecten van het werk als drager. Je leert veel over rituelen en gebruiken binnen verschillende culturen, je leert omgaan met emotie, en je leert rustig te blijven en inzicht te creëren in soms hectische situaties. Ik ben van mening dat je als drager op jonge leeftijd erg veel leert niet alleen over de uitvaartbranche maar vooral ook over jezelf! De onderlinge band tussen de diverse dragers met hun verschillende achtergronden is ronduit sterk te noemen. Je moet terug kunnen vallen op je collega’s, zodat je jezelf kan ventileren als je tegen moeilijke dingen aanloopt. Ook kun je veel van elkaar leren waardoor collega’s vaak al gauw in vrienden veranderen.

Zeker in deze corona tijd is deze band extra belangrijk. In 2020 hebben wij als dragers een hoop gezien en een hoop meegemaakt. Het werk is anders geworden omdat doordat het is aangepast aan de huidige situatie. Hierdoor kan je soms niet alles doen wat je normaal gesproken zonder enige twijfel zou hebben gedaan. Ik hoop dat hier in 2021 verandering in komt.

Al vrij snel na intensief gewerkt te hebben mocht ik aanspreekpunt zijn. Ik voelde mij verantwoordelijk voor onze ploeg en deed zoveel mogelijk mijn best om alles in goede banen te leiden. Na enige tijd gewerkt te hebben kwam voor mij het besluit door te willen groeien in de uitvaartbranche. Ik heb toen op kantoor gevraagd wat de mogelijkheden voor mij zouden zijn. Het liefst wilde ik zoveel mogelijk facetten doorlopen van de uitvaartbranche. De medewerkers van kantoor hebben mij toen ingezet als UCB medewerker (de catering verzorgen op uitvaarten en crematie plechtigheden). Daarbij kwam mijn ervaring in de horeca goed van pas! Ook mocht ik gaan werken als gastheer op een rouwcentrum. Hier leerde ik erg veel over onder meer de omgang met nabestaanden. Zo had ik soms goed gevulde dagen, waar ik overdag aan het dragen was en vervolgens in de avonden in de catering of als gastheer bij een uitvaartcentrum stond. Ook heb ik aantal keer gewerkt als voorloper op een begraafplaats. Ik ben De Helpende Hand enorm dankbaar voor het mee willen denken en de kansen die zij mij bieden om mezelf te ontwikkelen.

In 2019 ronde één van onze bellers zijn master criminologie af en ging onze ploeg verlaten omdat hij een nieuwe baan had gevonden. Dat is uiteraard logisch; dragen is voor velen immers een bijbaan die perfect aansluit bij hun studie. Leuk vond ik het niet; ik heb veel van deze collega mogen leren en ik werkte graag met hem samen. Er kwam dus een bellersfunctie vrij. Hier had ik direct interesse in omdat ik de potentie van een bellersfunctie inzag. Meer verantwoordelijkheid dragen en onze hele dragersploeg aansturen leek mij een hele mooie uitdaging en zou mij nog meer werkervaring in de uitvaartbranche geven! Ik hoorde dat de huidige bellers mij hadden aangedragen bij de coördinator van de dragers als opvolger van de huidige beller. Na een aantal gesprekken op kantoor werd ik gebeld met het nieuws dat ik de nieuwe beller van de vesting Den Haag zou gaan worden. Hier was ik, en ben ik tot op de dag van vandaag nog steeds dankbaar voor en blij mee.

In 2017 toen ik dus begon als drager had ik nooit kunnen voorzien dat ik mij zo zou gaan hechten aan de uitvaartbranche, De Helpende Hand, en uiteraard het dragen en de ploeg. Anno 2021 heb ik inmiddels behoorlijk wat werkervaring opgedaan. Los van de functies waarover ik het in dit stuk heb gehad ben ik tevens lid van de ondernemingsraad en ben ik begonnen met een nieuwe uitdaging! Vanaf heden zal ik met enige regelmaat gaan werken op het “crematorium de dijk” in Maassluis. Daar hoop ik nog meer nieuwe dingen te gaan leren en mijzelf nog verder te ontwikkelen, met als ultiem doel uiteindelijk zelf uitvaartondernemer te worden.

Mijn visie is:

Dat een functie als drager een van de meest bijzondere en meest eervolste (bij)banen is die je als student zou kunnen uitvoeren. Het is ontzettend belangrijk werk. Wetende dat jij hebt bijgedragen aan een mooi en waardig afscheid van een geliefde van de mensen die aanwezig waren op de plechtigheid, is waar alle voldoening van het werk te vinden is. Je zult sterke banden opbouwen met de mensen waarmee je dit werk uitvoert!

“Door je in te zetten voor een ander ontwikkel je jezelf”

– Alfons Timmerman –

 

« Terug naar Nieuws & Achtergrond